Παράθυρα

141a

Παράθυρα, μέσα από τα παράθυρα…Παράθυρα με θέα τη θάλασσα, το δρόμο, το βουνό. Παράθυρα ξύλινα, σιδερένια, από αλουμίνιο. Παράθυρα μοχανικά, αλλά και γεμάτα λουλούδια.

Παράθυρα ερειπωμένα που τρίζουν, παράθυρα με σπασμένα τζάμια. Παράθυρα που μοίαζουν σαν τις ανθρώπινες ψυχές, που κάποια στιγμή σπάνε, θρυμματιζονται και αδειάζουν. Και μένει ένα κενό, που χάσκει στο βοριά.

Και είναι ορθάνοιχτα, δίχως προστασία. Δίχως βοήθεια και κατανόηση.

Μα θα έρθει η στιγμή που θα βάλουν τζάμι ξανά στα άδεια παράθυρα, θα γυαλιστούν και η θέα θα γίνει έγχρωμη από ασπρόμαυρη. Έτσι κάπως και οι ψυχές…

 

Photography: Katevangel

Κείμενο: The Act of Capturing

(φωτογραφία, Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας, 2018)

 

 

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Παράθυρα

  1. Μέσα από τα κλειστά παράθυρα. Πάντα κοιτάμε, με ασφάλεια, τη ζωή να ξεδιπλώνεται έξω.Σαν τα μικρά παιδιά.
    Κι εμείς προστατευμένοι, άραγε πόσο νιώθουμε το κρύο ή τη ζέστη? Την ευωδιά ή την δυσοσμία? Την βροχή στο πρόσωπο?

    Από τα ανοιχτά παράθυρα, μας προκαλεί η ζωή να την γευτούμε.
    Να ζεσταθούμε, να παγώσουμε! Να βραχούμε και να στεγνώσουμε! Να λερωθούμε και να ξεπλυθούμε! Να πληγωθούμε και να γιατρευτούμε! Να ζήσουμε μέχρι να ζαλιστούμε.

    » Άνοιξε το παράθυρο, δροσιά να μπει του Μάη…….»

    Κάθε παράθυρο, δροσιά του Μάη…

    (Κάθε φωτογραφία σου, ένα παράθυρο μέσα μου.Να’σαι καλά!)

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s