Ο κήπος

DSC_0414a

Ήταν απόγευμα μιας κουραστικής μέρας, που αποφάσισα να περπατήσω στον κήπο. Τριγυρνώ χωρίς να σκέφτομαι τίποτα. Ο κήπος με τα μεγάλα ψηλά δέντρα και τα χρωματιστά λουλούδια στο κέντρο της Αθήνας είναι σαν τροπικό δάσος. Όλα τα λουλούδια ανθισμένα και τα δέντρα καταπράσινα, σαν πίνακας ζωγραφικής. Ξάφνου, το βλέμμα μου πέφτει σε ένα παγκάκι, μόνο του ανάμεσα στα δέντρα.

Τι περίεργο παγκάκι, σκέφτηκα. Ένα παγκάκι μόνο του ανάμεσα στα ψηλά δέντρα που κρύβουν κάθε ηλιαχτίδα φωτός. Ποιος σκέφτηκε και το τοποθέτησε εδώ μοναχό του; αναρωτήθηκα. Όμως πιο περίεργο από όλα, είναι αυτός που κάθεται στο παγκάκι. Ένας άνδρας μόνος του γύρω στα 50. Ίσως να περιμένει κάποιον, ίσως να περιμένει τις στιγμές να έρθουν να τον βρουν. Ίσως να μην περιμένει και τίποτα.

Κάθεται σκεφτικός και κουνάει ρυθμικά τα πόδια του πάνω κάτω. Τα μάτια του θαμπά και βουρκωμένα. Που και που κοιτάει αριστερά και δεξιά, αν περνά κανείς και του δώσει σημασία. Τα βλέμματα μας για δευτερόλεπτα συναντιούνται. Τρομάζω, σκέφτομαι ότι τάραξα την ησυχία του και κάνω δυο βήματα προς τα πίσω για να φύγω. Και τότε ακούω μια φωνή να λέει

-Κορίτσι, μη κάτσεις ποτέ σε σκιερό παγκάκι, να προτιμάς αυτά που τα βλέπει πάντα ο ήλιος, αλλιώς.., είπε και έσκυψε το κεφάλι του συνεχίζοντας να κουνάει τα πόδια του πιο νευρικά.

Τι να ήθελε να πει και δε τελείωσε την κουβέντα του, άραγε;

Photography: Katevangel

Κείμενο: The Act of Capturing

(φωτογραφία, Εθνικός Κήπος Αθηνών, 2018)

Advertisements

3 σκέψεις σχετικά με το “Ο κήπος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s