Θυμάσαι;

Θυμάσαι, εκείνο το βραβυ που ξαπλώσαμε αγκαλιά στην άμμο και μετρούσαμε τα αστέρια μέχρι που ξημέρωσε;

Θυμάσαι, τότε που η απόλυτη ευτυχία ήταν δύο μπύρες και το παγκάκι μας στο πάρκο;

Θυμάσαι, τότε που κολυμπούσαμε μέχρι τα άπατα και ήταν το κατόρθωμα του καλοκαιριού;

Θυμάσαι, τότε που έκανε πολύ κρύο και άρπαξες τα χέρια μου, βάζοντάς τα μέσα στη τσέπη σου για να ζεσταθούν;

Θυμάσαι, τότε που μου έδωσες το χέρι σου για να κατέβω το σκαλί και ‘γω σου είπα «Μπορώ» και εσύ μου απάντησες «Το γνωρίζω, αλλά θέλω να ξέρεις ότι είμαι δίπλα σου κι ας μπορείς».

Θυμάσαι, τότε που απλά με ένα σου βλέμμα μίλαγες μέσα μου;

Θυμάσαι, εκείνο το ηλιοβασίλεμα που όταν όλα έγιναν κόκκινα μου ψυθίρισες στο αυτί «Θα είμαστε μαζί για να αγναντεύουμε τους κόκκινους ουρανούς;»

Θυμάσαι, εκείνο το βράδυ που αποφάσισες να φύγεις δίχως αφορμή;

 

Photography: Katevangel

Κείμενο: The Act of Capturing

(Φωτογραφία, Νότιος Ευβοϊκός, 2014)

Advertisements

6 σκέψεις σχετικά με το “Θυμάσαι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s