Βλέμματα

DSC_0564

Εκείνο το βράδυ τα βλέμματα μας ενώθηκαν, διασταυρώθηκαν δίχως αιτία, αιώνια. Κι ας πέρασαν τόσα χρόνια από τότε. Κι ας προσπέρασαν έρωτες και αγάπες.

Μέσα από το βλέμμα μου ειπώθηκαν όλες μου οι σκέψεις, κι αυτά που ήθελα να σου πω. Κι αυτά που δίστασες εσύ να πεις, δε βρήκαν τρόπο να γίνουν λέξεις ζωντανές.

Ακόμα κι όταν συναντιόμαστε τυχαία, τα βλεμματα μας παίζουν το παιχνίδι της σιγής, τρεμοπαίζουν σα βουβή ταινία.

Λαμπιρίζουν τα μάτια μου στο ολόγραμμα του ειδώλου σου, κλαίνε στη φυγή σου.

Κι ίσως κάποτε να βρούμε το θάρρος να κάνουμε τα αισθήματα μας λέξεις. Κι ίσως τότε να ‘ναι αργά.

Μόνο τα βλέμματα μας θα αντέχουν στο χρόνο και στο φόβο, γιατί τα αισθήματα δεν κατάφεραν να βρουν το δρόμο της ένωσης. Κι ας πέρασαν τόσα χρονια.

Photography: Katevangel

Κείμενο: The Act of Capturing

(φωτογραφία, Βόλος, 2018)

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s