Αστροπαλιά

DSC_1283a

Επιστρέφοντας από τις καλοκαιρινές διακοπές, έχω στη βαλίτσα του μυαλού και της καρδιάς εικόνες με γαλάζιο, με άσπρο, με μπλε, με δυνατές φιλίες που αντέχουν στο χρόνο, με νέες φιλίες που θα χρωματίσουν το χειμώνα, με πολλή αγάπη για αυτούς, με πολλά χαμόγελα, με τα πορτοκαλί χρώματα από το ξημέρωμα του Αιγαίου κάθε μέρα για νανούρισμα, με το αγκάλιασμα όλων των ανθρώπων που γίναμε ένα στον Ικαριώτικο χορό παραμονή της Παναγιάς, με διονυσιακές βραδιές έχοντας θέα τους ανεμόμυλους, με την εικόνα του Κάστρου της Αστροπαλιάς κινητήριος δύναμη για αυτά που έρχονται..

Στο μυαλό στριφογυρνούν οι στίχοι ενός παραδοσιακού τραγουδιού που θα θυμίζει αυτό το καλοκαίρι..

 

Δε ξημερώνεις

Άιντε, δεν ξημερώνεις, μαύρη αυγή

να πάω στο πουλί μου

να πάψουνε οι πόνοι μου

κι οι αναστεναγμοί μου.

 

Γλυκοχαράζει αυγερινός

και εσύ γλυκοκοιμάσαι

με τρώει τ’ αγιάζι της αυγής

κι εσύ δε με λυπάσαι.

 

Βάσανα που ‘χει η ζωή

βάσανα πονεμένα

σ’ το λέω με παράπονο

γιατί έχω περασμένα.

 

Photography: Katevangel

Στίχοι: Παραδοσιακό Τραγούδι της Πάτμου

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Αστροπαλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s