Μακρόνησος

DSC_0150a

16 Σεπτεμβρίου 2018 ώρα 9 π.μ.

Ημέρα και ώρα αποβίβασης στη Μακρόνησο για τη πρώτη μας φωτογραφική εξόρμηση στο νησί. Η Μακρόνησος είναι ένας τόπος ιστορικής μνήμης (ανακηρύχθηκε το 1990 από την τότε Υπουργό Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη). Ήδη από τους Βαλκανικούς Χρόνους (1912 – 1913) χρησιμοποιήθηκε ως εγκατάσταση Τούρκων Αιχμαλώτων, μετέπειτα ως λοιμοκαθαρτήριο κυρίως Πόντιων προσφύγων (1922 – 1923) και από το 1947 ως «στρατόπεδο συγκέντρωσης εθνικής αναμόρφωσης» για μεγάλο αριθμό κομμουνιστών, πολιτικών κρατουμένων και λιποτακτών στρατιωτικών. Η Μακρόνησος λειτούργησε έως και το 1957 για να πάρει δυστυχώς τη σκυτάλη η Γυαρος.

Η πρώτη εικόνα φτάνοντας στη Μακρόνησο, είναι εγκατάλειψη. Κατάρρευση. Ερήμωση. Ένας άδειος τόπος, όπου συνέβησαν ιστορικής σημασίας γεγονότα, κτίρια εγκαταλελειμμένα, αρκετά από αυτά κατεστραμμένα, σκουπίδια από βοσκούς και απο περαστικά σκάφη.

Βασανιστήρια, ηθικοί εξευτελισμοί, καταπάτηση κάθε ανθρώπινου δικαιώματος, υποβιβασμός αξιοπρέπειας, καταπόνηση ανθρώπινου σώματος, αποτέλεσαν ένα άρτια σχεδιασμένο πρόγραμμα εξόντωσης, αλλά και ευχαρίστηση των εκάστοτε δικτατορικών καθεστώτων. Η ισότητα, η ελευθερία, η δημοκρατία, η ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών και σκέψεων, ήταν απαγορευμένες έννοιες.

Η απέναντι μεριά το Λαύριο, τόσο κοντά, αλλά και τοσο μακριά. Ένας ξερότοπος το νησί, μόνο με σχινα και αγριοκάτσικα. Τίποτα δεν είναι τυχαίο για την επιλογή του τόπου αυτού ως τοπου εξορίας.

Η Μακρόνησος είναι ένας τόπος μνήμης. Μια μνήμη που δεν πρέπει να σβήσει. Δεν μπορεί κανείς να απαρνηθεί τα γεγονότα, πρέπει όμως να σεβαστεί ο καθενας μας έστω, τις ζωές που χάθηκαν στο όνομα της δημοκρατίας. Τα κτίρια δεν έχουν δύναμη να μας διηγηθούν τις ιστορίες του παρελθόντος. Οι μνήμες μπορούν να διατηρηθούν μέσα από τις μαρτυρίες και τα ντοκουμέντα. Έτσι θα μπορέσει να κρατηθεί ζωντανό το νησί. Ο τόπος αυτός θα μας υπενθυμίζει για χρόνια την ιστορία του, αρκεί και εμείς οι ίδιοι να βοηθήσουμε στη συντήρηση και διατήρηση του.

DSC_0173a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0176(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0037a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0028a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0007a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

110a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0004a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0131a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0074a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0150a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0158a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0135a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

DSC_0143a(Φωτογραφία Κατερίνα Ευαγγελινού)

IMG_2015a(Φωτογραφία Αλέξανδρος Μιμίδης)

IMG_2012a(Φωτογραφία Αλέξανδρος Μιμίδης)

(Φωτογραφία Κωστής Γωγιός)

(Φωτογραφία Κωστής Γωγιός)

(Φωτογραφία Κωστής Γωγιός)

(Φωτογραφία Κωστής Γωγιός)

Χαμογελάμε κατά μέσα.
Αυτό το χαμόγελο, το κρύβουμε τώρα.
Παράνομο χαμόγελο, όπως παράνομος έγινε κι ο ήλιος,
παράνομη και η αλήθεια.

Κρύβουμε το χαμόγελο,
όπως κρύβουμε στην τσέπη μας,
τη φωτογραφία της αγαπημένης μας,
όπως κρύβουμε την ιδέα της λευτεριάς,
ανάμεσα στα δυο φύλλα της καρδιάς μας.

Όλοι εδώ πέρα έχουμε έναν ουρανό και το ίδιο χαμόγελο.
Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν.

Αυτό το χαμόγελο, κι αυτόν τον ουρανό, δεν μπορούν να μας τα πάρουν.

Γιάννης Ρίτσος

«Αύριο μπορεί να μας σκοτώσουν»

 

Photography: Katevangel

Photography: Alexandros Mimidis

Photography: Kostis Gogios

Κείμενο: The Act of Capturing

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s